Zakład Patofizjologii Narządu Ruchu, Ortopedyczno-Rehabilitacyjny Szpital Kliniczny im. Wiktora Degi
Temat 1. Neurofizjologiczne wykładniki centralnej sensytyzacji i objawów bólu przewlekłego oraz skuteczność neurostymulacji nerwów. Temat 2. Rozwój metodologii badań neurofizjologicznych do selektywnego pobudzenia włókien nocyceptywnych. Cele szczegółowe: 1. Zastosowanie badań neurofizjologicznych w badaniu pacjentów z bólem przewlekłym, u których występują kliniczne cechy centralnej sensytyzacji. 2. Zastosowanie nowoczesnych metod neuromodulacji w leczeniu objawów bólu przewlekłego. 3. Ocena skuteczności neuromodulacji u pacjentów z bólem przewlekłym. Problem bólu przewlekłego jest jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności na świecie, dotycząc nawet 40% populacji dorosłych. Metody badań neurofizjologicznych, mimo iż udowodniono ich użyteczność w terapii bólu neuropatycznego, wymagają dalszego rozwoju, aby ocenić ich skuteczność w populacji pacjentów skarżących się na bólu przewlekły. W bólu przewlekłym, trzeba nie tylko wyróżniać ból nocyceptywny i neuropatyczny, ale również ból nocyplastyczny. Diagnostyka różnicowa aktualnie stosowana w tym zakresie nie spełnia już swojej roli, nie dając pewności w różnicowaniu między fenotypami bólu. Zjawisko centralnej sensytyzacji jest aktualnie często stawiane jako jeden z podstawowych mechanizmów powstawania i utrzymywania się bólu przewlekłego. Nowoczesne terapie powinny zająć się możliwością łagodzenia skutków tej, co może przyczynić się do poprawy jakości życia pacjentów. Neurostymulacja nerwów za pomocą bodźca elektrycznego jest powszechnie stosowaną metodą; brakuje jednoznacznych silnych dowodów na skuteczność tej terapii w różnych podtypach bólu oraz określeniu skutecznego algorytmu bodźców stymulujących.
Neurofizjologia kliniczna, ból przewlekły, diagnostyka bólu, terapia bólu przewlekłego.
✉ juliusz.huber ( AT ) ump.edu.pl
